Amsterdam richt openbare ruimte in op de jonge vrouw

Voel je je weleens onveilig op straat? Mijd je bepaalde plekken? Of blijf je liever thuis als het donker is? Dan ben je niet de enige. Tot nu toe is de openbare ruimte vaak ingericht vanuit een mannelijk perspectief. Functioneel, rechtlijnig en praktisch. Maar wat blijkt? De manier waarop vrouwen zich door de stad bewegen – en hoe ze zich daarbij voelen – is anders. Amsterdam start daarom met een pilot waarin de jonge vrouw als uitgangspunt wordt genomen. Niet als symbool, maar echt: ze wordt actief betrokken bij het ontwerpen van de stad. 

Van toegankelijk naar gastvrij

De gemeenteraad heeft ingestemd met het initiatief ‘Gastvrije openbare ruimte’. Het doel? Een stad waar je je welkom voelt. Niet alleen waar je kán zijn, maar waar je wíl zijn. Waar je veilig oversteekt, prettig wacht op de bus, en zonder spanning een park inloopt. En de jonge vrouw speelt daarin een sleutelrol.

Jonge vrouwen zijn de ‘otters van de stad'

Volgens de initiatiefnemers zijn jonge vrouwen de ‘otters van de openbare ruimte’: als zij zich ergens prettig voelen, dan is dat vaak ook een fijne plek voor anderen. Daarom wil de gemeente het ontwerp van straten, pleinen en parken bekijken door hún ogen.

Wat betekent dat in de praktijk? 
Meer verlichting. Betere zichtlijnen. Veilige oversteekplekken. Openbare toiletten. En groen dat uitnodigt – geen donkere bosjes, maar frisse plekken waar je wél graag zit of wandelt.

Meer ruimte voor langzaam verkeer

Vrouwen lopen en fietsen vaker dan mannen en gebruiken meer het openbaar vervoer. Daarom wil de stad trage mobiliteit meer ruimte geven. Zo komt er meer plek voor voetgangers, wordt het veiliger om langzaam te fietsen en krijgt het openbaar vervoer comfortabele wachtruimtes. 

Leren van Wenen en Malmö

Amsterdam kijkt ook over de grens. In steden als Wenen en Malmö zijn sportplekken en parken al ontworpen met jonge vrouwen als uitgangspunt. En wat blijkt? Die plekken zijn fijner voor álle bewoners. Amsterdam gaat die aanpak nu ook uitproberen met eigen proefprojecten.

Het voorstel benadrukt dat het niet genoeg is als mensen alleen maar kúnnen bewegen in de openbare ruimte. Het moet ook een plek zijn waar je wíl zijn. Waar je elkaar tegenkomt, je veilig voelt en prettig verblijft. Een gastvrije stad dus, voor iedereen — maar met speciale aandacht voor de mensen die dat nu nog te weinig ervaren.